Ben de dahil olmak üzere, insanların bir sürü şeye anlam yüklemeyi sevdiğini fark ettim. Fakat maalesef bu, bazen hayatı anlamlı hale getirme çabasından çıkıp; somutlaştırılmış hızlı kazanılan sonuçlara yönelmek olabiliyor. Çok şaşırtıcı değil, tüketici bir toplumuz; anlamları da tüketme ihtiyacı…

Zamanın yavaşlığında değil hissin yavaşlığında yatıyor bence yaşama hissi. Çok koşuyorum ben, koştukça da hızlanıyorum. Bazen o kadar hızlı oluyorum ki yetişemiyorum, geçiyorum gitmek istediğim yeri. Durmayı unutuyorum, durmak için yavaşlamak gerekiyor çünkü. Geri dönmem gerekiyor sonra ama yediremiyorum kendime…